'Live onovertroffen door een even energieke als originele als briljante mix van scherpe rock 'n' roll en rootsy pop.' Speelt overal waar het publiek is en dat hoef niet perse op het podium te zijn. Met de gehele backline in 1 koffer is de band in staat daar te spelen waar het publiek zich bevind. Net zo gemakkelijk op concertpodia en festivals als op straat en in de kroeg tussen het publiek...

...Geen ontkomen aan.'

Vintage pop-up rock en all of a sudden-blues. Op onnavolgbare manier gespeeld en gebracht. Deze aflandige piraten kun je overal opeens in je gezichtsveld aantreffen: het rolt als een olifant, is mobiel als een mobieltje, en knalt superzuinig in gebruik. Probeer ze maar eens bij te houden, die jongens van Fuck that Job!'

Maar u hoeft Monkeyman niet te geloven.

Recensenten schrijven o.a. over de KOFFERACT:

3 voor 12, Rock Royale Festival, augustus 2009:

“...De mannen van de dag heten My Boot Heels.
Of het nu een bruiloft, een tent, een strand of een pleintje ergens in de stad is, deze heren zetten alles op zijn kop. Everybody Must Get Stoned en Fuck That Job gaan er, waar dan ook, in als een fris pilske na een dag zware arbeid. Een podium is niet nodig, het viertal speelt midden op het Koningsplein tussen het publiek.
Samen worden we, band en publiek, één. Briljante (cover)band.”

De Gelderlander, Rock Royale Festival, augustus 2009:

...De Groep die de show steelt is My Boot Heels, die niet op de buhne staan, maar midden op het plein. Omringd door publiek toveren ze een ieder de glimlach van een dolfijn op het gezicht...

Recensenten schrijven o.a. over ons op de PODIA:

3 voor 12, Valkhof Affaire, juli 2009:

“...Zeer strak gespeelde rock ´n roll. De ervaren band speelt een combinatie van eigen werk en covers van Bob Dylan. Een half uur is veel te weinig voor deze band want het publiek wordt bij elk nummer enthousiaster en de band lijkt er zelf ook steeds meer in te komen. Vooral de muzikale afsluiter staat als een huis en stil blijven staan wordt, bij dit zeer geschikte laatste nummer, bijna onmogelijk gemaakt. Zeker de moeite waard om eens live te gaan bekijken.”

3 voor 12, Kids 'n Billies Festival mei 2009:

“...Regen en onweer teisteren het park. Met zijn velen staan we in een knusse tent, met een wel héle fijne band. My Boot Heels zorgt (voor mij) voor hét moment van de dag door twee bijzonder fris gespeelde sets vol fijne covers (juist, zó kan het ook, coverbands!) en opvallend sterk eigen werk. Hierbij is het schuilen voor het slechte weer geen enkel probleem. In tegendeel. De bui is al zo goed als voorbij, maar loskomen van deze band is moeilijker dan zomaar even verder wandelen.

Dit Nijmeegs viertal is een ware verwelkoming tussen de andere Nijmeegse Rock City-bands! Kippenvel bij Grateful Dead’s A Friend Of The Devil Is A Friend Of Mine. Met hozende regen en mokers van donderslagen slechts op de hele verre achtergrond; zie dat maar eens voor elkaar te krijgen bij iemand die vroeger onder het bed kroop als de bui alleen nog maar dreigde…”